| |
Het
verhaal:
Frits "mijn
broer" kreeg ernstige buikklachten werd met
spoed opgenomen.
Een week met vreselijke pijnen rondgelopen, en
niemand wist wat er aan de hand was.
We hebben moeten toekijken, machteloos.
Totdat hij niet meer aanspreekbaar was werd er
ingegrepen.
We werden met spoed gebeld, dat hij onder het
mes moest.
Toen we aankwamen was hij in een shocktoestand
en zag er heel erg slecht uit.
We moesten afscheid nemen, werd ons gezegd,
omdat hij hoogstwaarschijnlijk de operatie niet
zou overleven.
Daar sta je dan, hulpeloos, machteloos, en
ontzettend boos....Waarom werd er zolang gewacht...?
Waarom lieten ze hem zolang lijden? Na de eerste
operatie kwamen ze erachter dat zijn dunne darm
een meter was afgestorven. Die ziekte heet "mesenteriaal
trombose" Frits kreeg hele hoge koorts 42 graden
die ze maar niet naar beneden kregen. Daarbij
liep hij ook nog een zware longontsteking op.
Het was erop of eronder, het gevecht was zwaar
om te moeten zien. Een tweede operatie mocht
niet meer baten. Zijn toestand ging zienderogen
achteruit. Ook werd hij getroffen door de
ziekenhuis bacterie. Dat alles maakte het nog
gevaarlijker dan waar hij al in verkeerde.
Hij kreeg een algehele bloedvergiftiging en gaf
het op, zijn ziekbed duurde 6 weken iedere dag
was ik bij hem, streelde hem, praatte met hem en zag hem zienderogen achteruit
gaan helaas......hij verloor....
hij was een krachtige persoonlijkheid hij liet
een vrouw van 36 en twee kinderen van 13 en 10
achter een vader en moeder en twee zussen....
21-8-2000 overleed hij in bij zijn van
zijn vrouw, mijn man en
ik, en mijn
zus en zwager |
|
